วันอาทิตย์ที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2558

Diary of idea process: bodyslam13

เพิ่งเห็นว่าหลังๆเพื่อนยอดนักออกแบบมักจะเขียนprocessการทำงานในแต่ละสิ่ง แล้วมันดูมีที่มาที่ไป วันนี้จะลองทำมั่ง เริ่มจากสิ่งที่กำลังทำอยู่เลย..บอดี้13

งานนี้เป็นงานที่เริ่มทำระหว่างช่วงแก้ปัญหางานวิกฤตของละครเวทีโหมโรง ที่ช่างทำงานไม่ทัน ดังนั้นconcentrateในงานเลยมาค่อนข้างช้า กว่าจะเริ่มอินก็ต้องรีบทำแบบส่งละ 

ช่วงเริ่มต้นทำงานพยายามกลับไปคิดว่า บอดี้สแลม13คือคอนเสิร์ตอะไร จิงๆมันคือแค่คอนเสิร์ตที่ชวนคนมารวมสนุกกัน คนดูชีวิตที่มีบอดี้สแลมเป็นส่วนนึงในช่วงชีวิตนั้น

เราเริ่มต้นมั่วๆหลายๆทาง เช่นเอาเวทีบอดี้ทุกอันที่เคยทำมา ยำรวมมิตรกัน..ลองดูละ ออกมาเละไม่สวย แล้วก็ลองเอาถาพจำหรือlogoของแต่ละอีลบั้มมาทำ ก็ดูมั่วๆ เลยกลับไปเริ่มด้วยการคิดอะไรตามโจทย์ ที่ผมว่ามันควรจะใหญ่ๆ เตะตา ดูสนุกสนาน ใส่คอนเท้นได้ ผมเลยได้ไอเดียว่ามันน่าจะมีภาพใหญ่ๆจำนวนมาก เลยอยากmappingอะไรใหญ่ๆ เลยทำเป็นเต้นท์รูปภูเขา(ไอเดียมาจากสนามบินที่colorado) ซึ่งก็คิดว่าดูเข้าทีดี ภูเขาก็เปรียบเสมือนอะไรที่เติบโตสั่งสมเป็นเวลานาน และเข้ากับดัมมะชาติ อัลบั้มสุดท้ายเค้าพอดี ก็ไปเสนอ พี่เต็ดกลัวเรื่องลมจะหอบภูเขาไปเพราะบลมค่อนข้างแรง ใน ขณะเดียวกันผมก็เสนอไปอีกแบบเป็นโครงสร้างนั่งร้านขนาดใหญ่โต นำเสนอการก่อสร้าง ซึ่งก็หมายถึงการสร้างวงบอดี้ โดนrepresentเป็นอาคารนั่งร้านขนาดใหญ่ ที่สามารถเล่นpixel art แบบสามมิติได้ ท้ายสุดพี่เต็ดเอาอันนี้
ส่วนตัวพอกลับมา ก็ยังกลับไปกลับมา คิดไม่ตกว่าทำไมถึงเป็นpixel artได้วะ ลึกๆก็ชอบไอ้ภูเขานั่นอยู่ (ดูมีที่มาที่ไปกว่า) pixel art มันเกี่ยวไรกะ บอดี้13ฟระ เลยยังลังเลๆ แต่พยายามไถสีข้างคิดต่อ ท้ายสุดมาจบที่ทำไมเราไม่ทำpixel artเป็นตัวเลข จะได้เข้ากับconcept 13 ซึ่งพี่เต็ดก็คิดจะเล่นคอนเสิร์ตนี้กับสถิติ กับตัวเลข...ท้ายสุดเลยมีไอเดียว่าทำไมเราไม่เล่นเรื่องตัวเลขกะเวลา ซึ่งมันคือ "นาฬิกา" มาออกแบบนาฬิกายักษ์..พอได้ไอเดียนี้ ก็เริ่มสบายใจขึ้น ..และกำลังจะเริ่มเดินทางต่อ ไปสู่การออกแบบ

วันอาทิตย์ที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2558

ความแตกต่างในรายละเอียด

คำว่า เพลงนี้มันเพราะ กับ ผมว่าเพลงนี้เพราะดี มันแตกต่างกันมากมาย
รสนิยมเป็นคำกลางๆไม่สามารถนิยามได้และไม่มีถูกผิด ดังนั่นห้ามใช้ในการคอมเม้น เช่น ผมอยากให้มันเท่ห์ขึ้น หรือ ผมอยากได้ที่เพราะกว่านี้ หรือผมว่าภาษามันสวยไม่พอ... เหล่านี้ควรหลีกเลี่ยงในการคอมเม้น...รึไม่จริง

ไฟและวง

Bodyslam มนุษย์ชน อารมณ์ไฟ ดุดัน พูดเรื่องใหญ่ ยิ่งใหญ่ อารมณ์ไฟ แบบวง30seconds to mars
Slotmachine อลังการ เทวเทพ ยิ่งใหญ่ ดุเดือด
อามณ์ไฟ แบบวงmuse+metallica
25hours สนุกสีสัน เล่นๆ แอบเท่ห์ แต่ยุกยิก อารมณ์ไฟ แบบวงtwo doors cinema club+cold play
Scrubb สนุกสนาน เฮอา อารมณ์ดีแบบผู้ใหญ่
อารมณ์ไฟ แบบวง1975 + coldpaly

ชีวิต ที่ผ่านมาและผ่านไป

จบคอนเสิร์ต B5 Dojo .. มีปัญหามากมายตามรายทาง มีวันหนึ่งพี่ไก่สุธี พูดถึงวิธีการทำงานของloveis วันที่loveis เกิด วันที่ ศิลปินใหม่ๆเดินเข้ามา วันที่ศิลปินเดินออกไปพร้อมคำติเตียน ค่ายไม่ดีงั้น ไม่ดีงี้ แต่แท้จริงค่ายเป็นไงก็เป็นงั้นตั้งแต่วันแรกที่ทุกคนเดินเข้ามา ค่ายทำจนทุกคนได้เป็นอยู่ถึงทุกวันนี้ แล้วอะไรที่ผิดไปกันแน่  สิ่งนี้ทำให้ผมได้คิด ได้เห็นความจริงอะไรขึ้นมาได้..
และสะท้อนให้เห็นชีวิตตัวเองและการงานของบริษัทตัวเอง.. วันเริ่มต้นก่อนเข้ามาทำงานในบ้านเรา คุณยังทำงานอะไรไม่ได้มากมาย และต่างไม่ได้เกลียดหรือทะเลาะกัน รู้จักกันด้วยดี พอทำงานไป เรียนรู้กันไป ได้ความรู้ความสามารถและประสบการณ์มากมาย  รวมทั้งได้รู้จักกันมากขึ้น รู้จักเจ้าของบ้านมากขึ้น แต่เมื่อคุณโตขึ้น คุณจะมีความเป็นตัวเอง แล้วคุณก็จะหันไปมองแต่สิ่งที่บ้านทำให้คุณไม่พอใจ ทั้งๆที่บ้านอาจจะไม่เคยเปลี่ยนไปแต่คุณนั่นแหละที่เปลี่ยนไป คุณจะมองจุดที่แย่อยู่ด้านเดียว จนวันนึงคุณก็ออกจากบ้านหลังนั้น..ที่มันน่าเศร้าเสมอ คือคนเรามักจะออกไปด้วยความเกลียดและไม่พอใจ แต่ไม่เคยคิดเลยว่าบ้านนั้นได้พาคุณมาที่จุดไหน.. เมื่อเห็นพี่ไก่พูดยิ่งทำให้คิดว่า ไม่ว่าอย่างไรก็ตามสำหรับตัวเอง กว่าจะมาถึงวันนี้ ได้รับโอกาสมากมาย  ขอบอกตัวเองว่าจะไม่มีทางไม่ลืมพระคุณคนที่ให้โอกาสทุกคนและจะเคารพเค้าเสมอ แม้ในทางปฎิบัติเราอาจจะไม่เห็นด้วยในหลายๆครั้งแค่จะทำงานให้เต็มที่เสมอ เพราะถ้าไม่มีวันนั้น ผมคงไม่มีวันนี้...ขอบคุณ..ครับ

วันอาทิตย์ที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2557

DOJO B5

จบไปอีกงาน และรู้สึกเฟล เพราะคิดว่าสามารถทำได้ดีกว่านี้มาก
เริ่มต้นกลัวว่าคนดูจะไม่ใช่แฟนb5 กังวลกะB5  และค่อนข้างมั่นใจกับ DOJO
แต่พอเอาเข้าจริงๆ B5เก่งมาก มีความเป็น ศลป เต็มตัว show ที่คิดมา ครีเอทีฟและทำให้ดูสนุก และฟินมากกว่าส่วนของDOJO
ที่จริงๆงานจะต้องเนี๊ยบกว่านี้เพื่อให้รอยต่อและ
กราฟโชว์  พุ่งกว่า กลับมีแผลเล็กน้อยๆมากมาย vtrไม่ดีไม่ส่ง ไฟไม่ดีไม่ชัด ไม่ตรงคิว การขึ้นเพลงไม่ชัดเจนและอีกหลายๆประการที่คิดว่า สามารถทำDOJOได้ดีกว่านี้มาก... อยากจะเขกกะโหลกตัวเองสักสามสืบที สำหรับงานนี้

วันศุกร์ที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2557

ความงงกับธุรกิจshowbizในประเทศไทย

จริงๆงงมาตั้งแต่เข้าวงการ และพอมาตอนกลางๆก็เหมือนชินกับระบบ แต่ตอนนี้มาคิดอีกที ความงงก็ยังไม่หาย

เรื่องของเรื่องคือ การทำคอนเสิร์ตแล้วต้องพึ่งสปอนเซอร์
เป็นอะไรที่งงมาก เพราะที่ผ่านมาโดยตลอดไม่เคยเข้าใจว่า สปอนเซอร์เค้าได้อะไรจากการที่ผู้จัดจัดงานขึ้นมา เพราะชื่อก็ไม่ใช่ของสปอนเซอร์ คนมาดูก็ไม่สนใจสปอนเซอร์เลย จบออกไปยังอาจจะจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่า ใครเป็นสปอนเซอร์.. ไปศึกษา การลงทุนของbroadwayต่างประเทศ มันต่างกับเรามาก คือเค้าเป็นinvestorและร่วมลงทุน ถ้ากำไรก็แบ่งกัน เหมือนอุตสาหกรรมหนังนั่นแหละ
แต่เรายังพึ่งสปอน และถ้าไม่มีสปอนจัดไม่ได้ ผมว่าวิธีคิดแบบนี้มันต้องมีอะไรผิดสักอย่างแน่ๆ

.... ไปทำธุระก่อน ไว้มาเขียนต่อ ถึงsolution

วันอาทิตย์ที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2557

เดาว่าเด็กแนวกำลังจะกลับมา

การที่มีนักเรียนไปถ่ายเกาหลีเป็นแนวภาพสวยๆ ได้รับความนิยมในพันทิป, หนังสือ kinfolk, ยี่ห้อเสื้อผ้าnomad(ของรุ่นน้อง), หนังของเต๋อนวพล, งานwonder fruit, งานจายของเก๋ๆที่อู่ต่อเรือ, ความดังของgreasy cafeและlomosonic... ภาพเหล่านี้ถูกเชื่อมเข้าด้วยกันแล้ว เป็นคำว่า hipster