ไฟและวง

Bodyslam มนุษย์ชน อารมณ์ไฟ ดุดัน พูดเรื่องใหญ่ ยิ่งใหญ่ อารมณ์ไฟ แบบวง30seconds to mars
Slotmachine อลังการ เทวเทพ ยิ่งใหญ่ ดุเดือด
อามณ์ไฟ แบบวงmuse+metallica
25hours สนุกสีสัน เล่นๆ แอบเท่ห์ แต่ยุกยิก อารมณ์ไฟ แบบวงtwo doors cinema club+cold play
Scrubb สนุกสนาน เฮอา อารมณ์ดีแบบผู้ใหญ่
อารมณ์ไฟ แบบวง1975 + coldpaly

ชีวิต ที่ผ่านมาและผ่านไป

จบคอนเสิร์ต B5 Dojo .. มีปัญหามากมายตามรายทาง มีวันหนึ่งพี่ไก่สุธี พูดถึงวิธีการทำงานของloveis วันที่loveis เกิด วันที่ ศิลปินใหม่ๆเดินเข้ามา วันที่ศิลปินเดินออกไปพร้อมคำติเตียน ค่ายไม่ดีงั้น ไม่ดีงี้ แต่แท้จริงค่ายเป็นไงก็เป็นงั้นตั้งแต่วันแรกที่ทุกคนเดินเข้ามา ค่ายทำจนทุกคนได้เป็นอยู่ถึงทุกวันนี้ แล้วอะไรที่ผิดไปกันแน่  สิ่งนี้ทำให้ผมได้คิด ได้เห็นความจริงอะไรขึ้นมาได้..
และสะท้อนให้เห็นชีวิตตัวเองและการงานของบริษัทตัวเอง.. วันเริ่มต้นก่อนเข้ามาทำงานในบ้านเรา คุณยังทำงานอะไรไม่ได้มากมาย และต่างไม่ได้เกลียดหรือทะเลาะกัน รู้จักกันด้วยดี พอทำงานไป เรียนรู้กันไป ได้ความรู้ความสามารถและประสบการณ์มากมาย  รวมทั้งได้รู้จักกันมากขึ้น รู้จักเจ้าของบ้านมากขึ้น แต่เมื่อคุณโตขึ้น คุณจะมีความเป็นตัวเอง แล้วคุณก็จะหันไปมองแต่สิ่งที่บ้านทำให้คุณไม่พอใจ ทั้งๆที่บ้านอาจจะไม่เคยเปลี่ยนไปแต่คุณนั่นแหละที่เปลี่ยนไป คุณจะมองจุดที่แย่อยู่ด้านเดียว จนวันนึงคุณก็ออกจากบ้านหลังนั้น..ที่มันน่าเศร้าเสมอ คือคนเรามักจะออกไปด้วยความเกลียดและไม่พอใจ แต่ไม่เคยคิดเลยว่าบ้านนั้นได้พาคุณมาที่จุดไหน.. เมื่อเห็นพี่ไก่พูดยิ่งทำให้คิดว่า ไม่ว่าอย่างไรก็ตามสำหรับตัวเอง กว่าจะมาถึงวันนี้ ได้รับโอกาสมากมาย  ขอบอกตัวเองว่าจะไม่มีทางไม่ลืมพระคุณคนที่ให้โอกาสทุกคนและจะเคารพเค้าเสมอ แม้ในทางปฎิบัติเราอาจจะไม่เห็นด้วยในหลายๆครั้งแค่จะทำงานให้เต็มที่เสมอ เพราะถ้าไม่มีวันนั้น ผมคงไม่มีวันนี้...ขอบคุณ..ครับ

DOJO B5

จบไปอีกงาน และรู้สึกเฟล เพราะคิดว่าสามารถทำได้ดีกว่านี้มาก
เริ่มต้นกลัวว่าคนดูจะไม่ใช่แฟนb5 กังวลกะB5  และค่อนข้างมั่นใจกับ DOJO
แต่พอเอาเข้าจริงๆ B5เก่งมาก มีความเป็น ศลป เต็มตัว show ที่คิดมา ครีเอทีฟและทำให้ดูสนุก และฟินมากกว่าส่วนของDOJO
ที่จริงๆงานจะต้องเนี๊ยบกว่านี้เพื่อให้รอยต่อและ
กราฟโชว์  พุ่งกว่า กลับมีแผลเล็กน้อยๆมากมาย vtrไม่ดีไม่ส่ง ไฟไม่ดีไม่ชัด ไม่ตรงคิว การขึ้นเพลงไม่ชัดเจนและอีกหลายๆประการที่คิดว่า สามารถทำDOJOได้ดีกว่านี้มาก... อยากจะเขกกะโหลกตัวเองสักสามสืบที สำหรับงานนี้

ความงงกับธุรกิจshowbizในประเทศไทย

จริงๆงงมาตั้งแต่เข้าวงการ และพอมาตอนกลางๆก็เหมือนชินกับระบบ แต่ตอนนี้มาคิดอีกที ความงงก็ยังไม่หาย

เรื่องของเรื่องคือ การทำคอนเสิร์ตแล้วต้องพึ่งสปอนเซอร์
เป็นอะไรที่งงมาก เพราะที่ผ่านมาโดยตลอดไม่เคยเข้าใจว่า สปอนเซอร์เค้าได้อะไรจากการที่ผู้จัดจัดงานขึ้นมา เพราะชื่อก็ไม่ใช่ของสปอนเซอร์ คนมาดูก็ไม่สนใจสปอนเซอร์เลย จบออกไปยังอาจจะจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่า ใครเป็นสปอนเซอร์.. ไปศึกษา การลงทุนของbroadwayต่างประเทศ มันต่างกับเรามาก คือเค้าเป็นinvestorและร่วมลงทุน ถ้ากำไรก็แบ่งกัน เหมือนอุตสาหกรรมหนังนั่นแหละ
แต่เรายังพึ่งสปอน และถ้าไม่มีสปอนจัดไม่ได้ ผมว่าวิธีคิดแบบนี้มันต้องมีอะไรผิดสักอย่างแน่ๆ

.... ไปทำธุระก่อน ไว้มาเขียนต่อ ถึงsolution

เดาว่าเด็กแนวกำลังจะกลับมา

การที่มีนักเรียนไปถ่ายเกาหลีเป็นแนวภาพสวยๆ ได้รับความนิยมในพันทิป, หนังสือ kinfolk, ยี่ห้อเสื้อผ้าnomad(ของรุ่นน้อง), หนังของเต๋อนวพล, งานwonder fruit, งานจายของเก๋ๆที่อู่ต่อเรือ, ความดังของgreasy cafeและlomosonic... ภาพเหล่านี้ถูกเชื่อมเข้าด้วยกันแล้ว เป็นคำว่า hipster

เมื่อโลกไม่ได้หมุนรอบฉัน

ปีนี้จะลองมองโลกใหม่ ไม่ให้มันหมุนรอบฉัน

เมื่อมันไม่ได้หมุนรอบฉัน
ฉันต้องเคารพคนอื่นกว่านี้

เมื่อมันไม่ได้หมุนรอบฉัน
ฉันมีระเบียบกว่านี้

เมื่อมันไม่ได้หมุนรอบฉัน
ฉันต้องมั่นใจกว่านี้

เมื่อมันไม่ได้หมุนรอบฉัน
ฉันต้องปล่อยวางกว่านี้

เมื่อมันไม่ได้หมุนรอบฉัน
ฉันต้องอดทนกว่านี้

และ เมื่อมันไม่ได้หมุนรอบฉัน
ฉันจะเข้าใจคนรอบข้างกว่านี้

ฟังดูก็....น่าจะดีสำหรับฉัน

การหาตัวตน

เมื่อเช้านั่งดูคลิปพี่แจ๊ค ปิตุพงษ์ ไปบรรยายที่ted เชียงใหม่ รู้สึกว่าการทำงานแบบที่เราใช้ชีวิตมา10ปีนี่ มันช่างขาดattitude เป็นคนไม่มีattitude เลย ทำงานตามโจทย์ เริ่มรู้สึกแย่.... คนเป็นนักออกแบบ...แม่งต้องมีattitude...